พังก์ร็อก (Punk Rock) มีรากฐานและแรงบันดาลใจที่หยั่งลึกในวัฒนธรรมและดนตรีของยุค 1960s และต้น 1970s โดยได้รับอิทธิพลจากแนวเพลง การเคลื่อนไหวทางสังคม และความไม่พอใจต่อกระแสหลักของยุคนั้น
เป็นแนวเพลงที่เกิดขึ้นในอเมริกาช่วงกลางถึงปลายทศวรรษ 1960s วงดนตรีสมัครเล่นหลายวงเล่นเพลงดิบ ๆ หยาบกระด้าง และเต็มไปด้วยพลัง เช่น The Sonics, The Seeds, The Standells ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจโดยตรงต่อพังก์ร็อก
กลุ่มวงดนตรีที่เล่นดนตรีดิบและก้าวร้าวก่อนที่คำว่า “พังก์” จะถือกำเนิด วงเหล่านี้รวมถึง The Stooges (นำโดย Iggy Pop), MC5, The Velvet Underground, New York Dolls ซึ่งมีลักษณะก้าวร้าวและท้าทายสังคม
แนวดนตรีที่เกิดขึ้นในอังกฤษช่วงต้นทศวรรษ 1970s เป็นร็อกที่เรียบง่าย ดิบ และเล่นกันในผับเล็ก ๆ ซึ่งเป็นรากฐานของพังก์อังกฤษ วงอย่าง Dr. Feelgood และ Eddie and the Hot Rods มีอิทธิพลต่อวงพังก์รุ่นแรก ๆ เช่น The Clash และ The Sex Pistols
พังก์ได้รับแรงบันดาลใจจากขบวนการฮิปปี้ยุค 60s ที่ต่อต้านรัฐบาลและระบบทุน แต่แทนที่จะมุ่งเน้นความรักและสันติ พังก์กลับแสดงความโกรธ ความไม่พอใจ และสร้างสรรค์สิ่งต่าง ๆ ขึ้นเองโดยไม่ต้องพึ่งพาค่ายเพลงใหญ่ (แนวคิด DIY)
ในช่วงต้นทศวรรษ 1970s เศรษฐกิจตกต่ำและการว่างงานเพิ่มสูงขึ้น โดยเฉพาะในอังกฤษ คนหนุ่มสาวจำนวนมากขาดโอกาส จึงเกิดความไม่พอใจต่อสังคมและระเบียบแบบแผน ซึ่งสะท้อนออกมาในเนื้อเพลงและทัศนคติของพังก์
วงดนตรีและแฟชั่นไอคอนเช่น The New York Dolls และ Malcolm McLaren (ผู้จัดการวง Sex Pistols) ช่วยกำหนดภาพลักษณ์ของพังก์ ด้วยเสื้อผ้าฉีกขาด หมุดโลหะ ผมสีฉูดฉาด และรองเท้าบู๊ตหนัก ๆ
พังก์ร็อกได้รับอิทธิพลจากแนวดนตรี Garage Rock, Protopunk และ British Pub Rock รวมถึงแรงผลักดันทางสังคมที่ไม่พอใจต่ออำนาจและเศรษฐกิจที่ซบเซา วงดนตรีอย่าง The Stooges, The Ramones และ New York Dolls ปูทางให้กับพังก์ยุคแรก ก่อนที่จะแตกแขนงเป็นกระแสหลักในช่วงกลางทศวรรษ 1970s
Back